بلند وزارت ارجمند باستقلال تمام تكيه زده زمام اختيار مهام سلطنت و جهاندارى و عنان تصرف در مراسم رسوم ابهت و كامكارى به كف كفايت و قبضهء درايت آورد و از يمن كمال معدلت شاهى آثار عدالت و انصاف او برعيّت و سپاهى بوجه احسن سمت ظهور يافت . در اين اثنا خبر رسيد كه اسكندر كوتوال قلعهء پلنگان كه در نواحى لرستان واقعست ياغى شده سولاق حسين تكلو بدفع او مأمور گرديد و بالشكرى گران ، همه چون شير ژيان و ببر دمان متوجه پلنگان گشت و بعد از وصول سولاق حسين و اسكندر ، آغاز حرب و شين كرده بعد از كشش فراوان از طرفين ، اسكندر كه در معركه خود را شير نر ميگرفت ، مانند شغال گر ، گريخته قلهء كوهى را پناه خود ساخت و مبارزان قلهء هيجا و نهنگان لجهء وغا ، جنگ بر كوه انداخته بسيارى از آنجماعت كشته گشته اسكندر با سه كس از آنموضع فرار نموده و سولاق حسين قلعه را گرفته و غنيمت بسيار و اسباب بيشمار بدست آورده با سرهاى قتيلان بدرگاه معلّى فرستاد و حكومت آن قلعه و توابع به سولاق حسين تعلق گرفت و اردوغدى خليفه بواسطهء صدور بعضى از افعال نامناسب كه مطابق و موافق مزاج صاحب تخت و تاج نبود مردود نظر اعتبار گرديده مقيّد گشت و هم در اين اوان ابو المحمد وابل خان ولد دين محمد خان اوزبك باتفاق برادران نواحى نيشابور را تاخت و حسين - بيگ ولد سوندوك بيگ قورچى باشى افشار بر سر ايشان رفته جنگى سخت كردند . آخر حسين بيگ بيمن اقبال پادشاهى غالب گشته اوزبكى چند گرفت و با سرهاى كشتگان بدرگاه عالم پناه فرستاد و باقى ازبكان منهزم شده و بجانب نسا وابيورد بدر رفتند و در اواخر شهر رجب سنهء مذكوره ، پرتو نيّر التفات و مراحم پادشاهانه و عواطف و مكارم خسروانه شامل برو جنات حال و ساحت احوال على قليخان شاملو كه از احفاد امجاد انيس الحضرة البهيه دورميش خان بود افتاد و او را منظور